Gene frit van “Jef” te vinden in Samaipata

In het zuiden van Bolivia, eigenlijk niet zo ver van de Argentijnse grens, tref je Tarija… een stadje gekend vanwege z’n omliggende wijngaarden – de hoogste ter wereld! Dat is ineens ook de reden van ons bezoek… het ontdekken van de eerder onbekende Bolviaanse wijnen… Het verhaal wil, dat Tarija ons zo gezellig leek, dat we nooit de wijngaarden zouden bereiken maar de nodige godendrank nuttigden op het plaatselijk terras. We raakten aan de praat met enkele locals en een koppel toeristen en trokken de verdere dagen met hun op; tot we onze koers wederom verder zetten richting Samaipata!

De weg was, zoals gewoonlijk, niet altijd in de beste staat… maar ok, we vonden enkele leuke stop/slaapplaatskes zoals bijvoorbeeld de “Espejillos watervallen” die de “Lonely Liar” omschreef als “een korte omweg waardig”. In werkelijkheid zou het een dagtripke worden voor ons… dwars doorheen modder, rivieren en regenwoud! De Bolivianen keken zichtbaar geamuseerd toe.

Minder amusant, was de louche “polizei” onderweg… Om de een of andere dwaze reden mochten we niet meer verder rijden… Dus haalden we, nog eens, onze beste omkooptechnieken boven en met succes! Eenmaal Samaipata bereikt, trokken we richting “El Fuerte” (enkele pre-columbiaanse ruïnes). De rit ernaartoe was spannender dan het zicht zelf… het is dan ook gene “Machu Pichu”… maar de omgeving was wel schoon! En dus, viel 1 dag later de beslissing om die omgeving wat verder uit te pluizen! We trokken richting het P.N. Amboro, vooral gekend omwille van de reuze varens. Onze gids taterde de gehele hike door over het woud, de planten en hun helende krachten… in het Spaans… dus de vraag is maar of we alles wel correct begrepen hebben.

Een andere attractie in deze regio is de “Ruta del Che”. Na Che’s revolutionair succes in Cuba en z’n mislukte poging in Congo belande hij in 1966 in Bolivia…Op 9 oktober 1967 werd “El Commandante” neergeschoten in “La Higuera” (niet ver van Samaipata en Vallegrande). Via de “Ruta del Che” volg je zijn laatste levenspad en passeer je de locaties van enkele veldslagen, verblijfplaatsen en de plaats waar hij werd neergekogeld… voor een knallende prijs van 200 euro per persoon! Dat kan een pak goedkoper met ons Samira dachten we en het was een schot in de roos… tot we ergens onderweg een nieuwe (revolutionaire) olielek ontdekten. We stonden blijkbaar wederom voor kosten… maar streden dapper verder, met in ons achterhoofd enkele woorden uit Che’s laatste dagboekverslag: “Alles verloopt nog volgens plan!”

Aja, omdat we er een gewoonte van gemaakt hebben in elk verslag een spreekwoord/ zegswijze mee te geven… nog even deze: “Ook al is er in Bolivia een kot met de naam J&J, aan frit bakken doen ze hier ni mee…’

One Response

  1. ma en pa says:

    Het is zaterdagmorgen 7u3o en uw ma weer zeer nieuwsgierig en jawel ,ze zijn er weer de foto’s !Waar jullie altijd terecht komen is mij een raadsel , maar jullie zullen daar een neus voor hebben zeker, We kunnen maar een ding zeggen : doe zo nog maar efkes door, want aan alles komt ooit een einde eh Weer zeer mooie foto’s ne ferme vent spijtjg dat het een standbeeld was !!! Op naar de volgende voor wa comentaarr!!!!! xxxxx

Leave a Reply


*

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.