Ter land, ter zee en boven de wc – groetjes vanuit Pokhara

Door menig kennis nu bestempelt  als: “The White Wizard & diens Hobbit”, leek het ons aangeraden om ons imago wat op te krikken! Zoals altijd was onze strategie gefundeerd op een door u wel gekend spreekwoord, ditmaal: “Een leeuwenhuid aantrekken”. Het plan was zeer simpel: “we ondernemen gewoon enkele straffe activiteiten waar dat we eens serieus mee kunnen uitpakken!”

Aangekomen in Pokhara, lieten we ons oog al snel vallen op een stalen ros van Engelse makelij, namelijk een “Royal Enfield”. Het summum van stoerheid, veronderstelden wij… Met de hulp van de geroutineerde wereldreiziger “Dan”, slaagden we erin een exemplaar te bemachtigen aan een democratische prijs! Bij de ontvangst van de sleutels, kregen we echter al snel in’t snuitje dat “stoer” nu niet direct de juiste definitie was… Dat “roze” helmke… Het hielp heel ons plan om zeep! Hoe dan ook, om onze nieuwe kompaan “Dan” te bedanken voor z’n bewezen diensten dropten wij hem af aan de World Peace Stupa, een cadeautje dat Nepal kreeg van Japan en dat symbool stond voor vrede in de Japanse steden: Hiroshima en Nagasaki. Terzelfdertijd konden we ineens ook genieten van die prachtige zichten op het meer, de stad en de Annapurna range!

De aanstaande dagen scheurden we op de Enfield vanuit Pokhara richting Tansen en terug… De rit bracht ons via ruwe, hobbelige wegen en veel bochtenwerk langs authentieke dorpjes en weidse panorama’s! Het is verbazingwekkend hoe ongedwongen en vriendelijk de “locals” hier nog zijn… Al konden die lachende gezichtjes ook toe te schrijven zijn aan dat ene “roze” helmke.

Op onze terugweg passeerden we de tempel: Palpa Bhairab. Blijkbaar is zaterdag de dag bij uitstek om de goden gunstig te stellen door middel van een offer… Zo’n offer kan echt van alles zijn… wat geld, een kip, een geitje, een tandenborstel, waspoeder… Wij kozen voor een prefabpakketje!  Het zag er eerder uit als nen “trog”, maar voor weg te geven (zo dachten we) is dat goed genoeg! Wisten wij veel dat we de overschot zelf zouden moeten opeten… Gene cadeau zalle  🙂 Overtuigd dat de terugreis nu zeker vlot en veilig zou verlopen, kwam een motorpanne als donderslag bij heldere hemel!! De goden vervloekend, duwden we de motor tot aan de eerste de beste “garage”… door een miraculeuze handoplegging, zaten we, sneller dan verwacht, weer breed glimlachend op ons “baanmachien”!

Volledig ongedeerd terug in Pokhara gearriveerd, besloten we dat roze helmke om te ruilen voor een rood exemplaar (too cool)! De raftingtrip kregen we er “gratis” bij… 3 dagen lang maakten we de Kali Gandaki rivier onveilig…Of was het omgekeerd? Want door zijn grillige rapids bleef onze broek niet droog 🙂 2 maal ging de boot over kop… 2 maal serieus verschieten… 2 maal “scharen” om terug op het droge te geraken… 2 maal liters brak water slikken… 2 maal een verkorting van ons leven! Dat ons lijf niet opgezet was met het incasseren van sloten water (waarin we zelfs een dode koe zagen drijven), werd al snel duidelijk… HOWLADIEJEE, Evy hing 2 dagen boven de wc! We veegden ons gat (af) aan de leeuwenhuid…

 

 

 

 

 

One Response

  1. Nonkel Marc says:

    Verslagen en foto’s blijven volhouden.
    Ik denk dat dit jullie 2e roeping is.
    Tussendoor toch eens wat rustig aan, het zijn nog vele maanden.
    Profiteer er maar van !!!!!!!!!

Leave a Reply


*

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.