Java

Liefste Sabine Hagedoren,
Hoe komt het dat we de laatste tijd zo weinig van u horen?
Op Java hebben we u zo vaak proberen te bereiken…
zodat we samen het plaatselijk weerbericht eens konden bekijken.
Uiteindelijk werden we geholpen door de lokale Armand Pien…
Hij zei ons dat we de vulkanen zeker zouden zien!!
Waarom toch, kon niemand ons vertellen,
dat hij met de gordijnen dicht het weer zou voorspellen?!
Ooh, had Java maar een weersvoorspellingmachien zoals onze bevallige Sabine
(dan konden we jullie nu mooiere foto’s laten zien…)

Java, het grotere broertje van Bali is vooral bekend vanwege zijn heerlijke koffie…. Maar het is meer dan dat! Een eiland met magnifieke tempels, dompende vulkanen, weelderige jungle, bubbelende riviertjes, groene heuvels en fel gekleurde kratermeren. Eerlijkheidshalve, wisten wij er enkele weken geleden ook vrij weinig van… Bovendien hadden we de grootte van het eiland serieus onderschat! Iets wat een dagtrip naar Jakarta had moeten worden, draaide uit op een weekje onderweg zijn. De tripstick besliste dat we de bekendste trekpleisters niet konden laten links liggen…

En dus mochten we, op onze eerste nacht in Java, al om 01.00 u uit de veren! Het speciale fenomeen: “blue fire” van de vulkaan Kawa Ijen, is namelijk alleen in het donker te bewonderen. Dit blauwe vuur, dat zich nog het beste laat omschrijven als een gigantisch gasvuur, blijft voor de meeste toeristen onontdekt… Waarschijnlijk omdat de tocht naar de krochten van de krater niet zonder risico is! Yves was al wat “doemp” gewend (waarvoor dank aan T.C.) maar viel toch bijna van “zijne center” bij het gewaarworden van de stinkende zwaveldampen. U begrijpt dat balanceren op rotsen, tijdens een steile afdaling in het donker, dan niet zonneklaar is… Dat de zon er niet klaar voor was, ontdekten we enkele uren later! De betoverende (en door Pien beloofde) zonsopgang zagen we niet… evenmin het azuurblauwe kratermeer. Wel duidelijk op te merken, waren de zwaveldragers… die arme stakkers sleuren, een paar keer per dag, zo’n 70 kg zwavel de krater uit.. voor een pree waar wij niet eens ons bed voor zouden uitkomen! HAMAI!!

En amai, de nacht nadien ging de wekker wederom vroeg… om 3u ‘s nachts werden we uit ons bed gezet! Deze keer om een memorabele zonsopgang bij vulkaan Bromo te aanschouwen! Het was een echt succes :-); een mooi misttapijt, volumineuze regendruppels en een silhouet van krachtige windstoten! Puur genieten!! Amper bekomen van al dat moois (uhu) besloten we de weergoden nog een laatste maal te tarten… Vanuit Jogjakarta vertrokken we op een zonnige dag (das toch perfect om vulkanen te spotten?!) richting 1 van de actiefste vulkanen ter wereld; de Merapi. Nietsvermoedend tuften we met onze scooter zijn bergflanken op… “Tiens, da wunt hie nei precies zoewe kaat!” werd er gemompeld… luttele minuten later kochten we 2 prachtige poncho’s zodat we in stijl de mist/wolken konden tegemoet rijden… Gene Merapi gezien! 🙂

Om de weergoden te bedanken, bezochten we nog snel de in plastiek omhulde tempel Borobodur en zijn al even dure neef Prambanan… beide zijn prachtige tempels in een weelderige omgeving! Het was dan ook ons laatste wapenfeit in Azie… voorlopig… want net zoals in elk ander land, sloten we af met de volgende woorden: “Hier moeten we zeker nog eens terug komen!”

 

3 Responses

  1. ma en pa says:

    Hallo kids!!!! weer gezien en goedgekeurd mooie grappige uitleg en de prachtige foto s , die wij natuurlijk al honderde keren bekeken hebben!! Maar wat moeten we anders doen? We zitten al weken te wachten tot we jullie nog eens kunnen zien via skype ,hopelijk gaat alles goed , en, SEE JOU SOON !!!!!!!!!!!!!

  2. Fons en Lut says:

    Beste gelukzoekers,
    Bedankt alvast voor de mooie foto’s.
    Nu weten we dat ook weer dat er in Nieuw-Zeeland gletsjers zijn.

    Als het weer in Zuid-Amerika zonnig is, stuur dan wat door naar hier;
    Hier gaat het van kwaad naar erger;
    De winter begon serieus in januari, en duurt voorlopig tot eind maart, met sneeuwbuien en vriesweer.
    Groeten uit Herentals

    met

  3. Diewertje says:

    Yves en Evy,

    Ik ken jullie totaal niet maar gebruik mijn middagpauzes op het werk om wat rond te cruisen op blogs van andere reizigers gezien mijn vriend en ik in september voor 18 maanden vertrekken richting Azië en Australië. Jullie schrijfsels zijn ZALIG. Ik heb al ettelijke blogs gelezen van mensen die niet anders doen dan zagen over wat er misgaat en als ik dit (en andere posts) dan lees word ik weer helemaal vrolijk 🙂 Super dat jullie ook de k*tmomenten er met de glimlach bijnemen!

    Veel plezier nog!

    Diewertje

Leave a Reply


*

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.